به خواب كه ميروي....

 وقتی میخوابی فرصت بیشتری پیدا میكنم واسه فكر كردن به

 رفتاري كه در طي روز باهات داشتم...

به حرفهايي كه بهت زدم...و گاهي وقتا كه عصبانيم ميكني

 و سرت داد ميزنم...

بعد ميشينم سبك سنگين ميكنم...

كجاي كارم.. كجاي حرفم اشتباه بود...و اون موقع ست كه خودمو

 سرزنش ميكنم...

به چهره معصوم و پاكت كه نگاه ميكنم...به خودم ميگم هي فاطمه

چطور دلت مياد  اين فسقلي رو از خودت برنجوني...

اين همون فرشته كوچولويي كه واسه ديدن و داشنش التماس

 خدا رو ميكردي...

بيشتر مراقبش باش...بيشتر براش مادري كن...بيشتر واسش وقت بزار...

وقتي خوابي چقدر خونه سوت و كوره...چقدر دلم زود واست تنگ ميشه...

دلم ميخواد بيام و بيدارت كنم و بگم پسركم زود بيدار شو

لذت مادري رو وقتي خوابي از من نگير...

قول ميدم مادر بهتري باشم واست...

قول قول قول....