به ياد گذشته...

سلام شیرین عسل مامان..

     این روزها حسابی شیطون شدی و وقت هیچ كاری واسه مامانی

نمیزاری گلم...

  روزهاي عمرمون داره به سرعت ميگذره.. انگاري همين ديروز بود كه يه

فرشته ۲ كيلو و ۶۰۰گرمي  گذاشتن تو بغلم و گفت  تويي مادرش..

.واي كه ترس تموم وجودم و گرفت اگه مادر خوبي نباشم..

اگه لايق اين مادري نباشم...

  به شكرانه دادن اين فرشته به خدا  قول دادم مادر  خوبي باشم

و از دل و جون مادري كنم...

  گاهي كه دلم از زمين و زمان پره ...شروع ميكنم به نق زدن و بهانه و

ديواري كوتاه تر ازتو پيدا نميكنم...

   وبا كوچيك ترين اشتباهت سرت داد ميزنم ولي وقتي نگام ميكني و

چشمات پر اشك ميشه

 و بغض ميكني انگاري خدا تلنگر ميزنه و ميگه اين بود  قولت....

  بيشتر از ۵ دقيقه طاقت گريه و  ريختن اشكاتو ندارم..البته اونم محض

 تنبيه..

  زودي بغلت ميكنم و به خودم فشارت ميدم و اون موقع است كه

 سوء استفاده هاي تو شروع ميشه

  و هر چي بخواي بايد واست فراهم بشه...

   ديروز ياد موقعي افتادم كه تو دل من بودي خيلي حس خوب و غريبي

داشتم

   چون هنوز نديده بودمت و اولين بارداريم بود پس همه چيز حالت غريبي

 داشت....

   ازاينكه داشتم مادر ميشدم  و يه ني ني فندقي تو دلم بود خوشحال بودم

 حالا بعضي شبها موقع خواب

 احساس ميكنم يه چيزي مثل نبض تو دلم ميزنه و به ياد روزهايي ميفتم

 كه هنوز يكي بوديم

  دلم واسه اون روزها تنگ شده.. واسه تكون خوردنات...واسه لگد زدنات...

واسه روز شمردن براي رسيدن موع تولدت و بغل كردنت.... واسه هوس

 گوجه سبز و آش رشته كردنام...

 واسه وقت و بي وقتي كه بابايي سرش و ميذاشت رو شكمم تا بلكه لطف

 كني يه لگد كوچولو نثارش كني

  بعدش هم كه لگد ميزدي ميپريد هوا و ميگفت فاطمه باورت ميشه اين

فندق كوچولو پسر ماست...

اما حالا بيشتر خوشحالم از داشتنت...

  از اينكه صبح با صداي ماما گفتنت از خواب بيدار ميشم و شب با دعا واسه

 سلامتي تو به خواب ميرم..

 خدايا خودت نگهدار ابولفضل منو همه كوچولوها باش....

 چند تا عكس از ابولفضل جونم ...

ادامه مطلب...