روزانه ها

اين شيرينياي اين مدت بود و اما تلخياش.. اول ازهمه بستري شدن پسر كوچولوم تو روزاي اول زندگيش بود كه خيلي عذاب آور بود وقتي ميديدم بدن ظريفشو سوزن ميزنن

اميدوارم واسه هيچكس اين روزا پيش نياد.. آمين..

رفتن مامان بزرگ وبابابزرگ هم خيلي واسم سخت بود چون خيلي وقت بود پيشم بودن

گريه ها و شب بيداري ها هم از طرف ديگه اذيتم ميكرد

تو اين مدت اصلا وقت نكردم سراغ كامپيوتر بيام و چيزي بنويسم تازه امروز احساس كردم كار كمتري دارم..